خسته ام خسته ی نبودنت

گذشته های دور را می بخشم

چون اونا مثل کفشهای کودکیم برام کوچیکه

و با اونا از برداشتن قدمهای بلند عاجزم . . .

میخوام امروزو زندگی کنم ....

       

شنیدم وقتی که می رفتی، رد پایت را پاک می کردی

بی خیال . . .

من دنبال دلت بودم

وقتی دلت با من نیست، برو خوش باش

چه فرقی می کند کجا باشی . . .





خوش به حال آسموטּ ڪہ هر وقت دلش بگیره بے بہونہ مے باره …

بہ ڪسے توجہ نمے ڪنہ …

از ڪسے خجالت نمے ڪشہ…

مے باره و مے باره و…

اینقدر مے باره تا آبے شہ … ‌

آفتابے شہ …!!!..





گاه دلتنگ میشوم ،

دلتنگتر از همه دلتنگی ها ،

گوشه ای مینشینم و حسرت ها را میشمارم ،

باختن ها را و صدای شکستن ها را،

و وجدانم را محاکمه میکنم: من کدامین قلب را شکستم؟

و کدامین امید را نا امید کردم ؟

و کدامین احساس را له کردم؟

و کدامین خواهش را نشنیدم؟

و به کدامین دلتنگی خندیدم؟

که اینجا چنین دلتنگم!

دنیا را بد ساخته اند ...

 کسی را که دوست داری ، تورادوست نمی دارد .

 کسی که تورا دوست دارد ، تو دوستش نمی داری

 اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسید

و این رنج است ...

 زندگی یعنی این

دکتر شریعتی